لوکوربوزیه، Le Corbusier

لوکوربوزیه، Le Corbusier

لوکوربوزیه، Le Corbusier

«شارل ادوارد ژانره» معروف به لوکوربوزیه، پدر معماری و یکی از پیشگامان معماری مدرن متعالی، آرشیتکت، مهندس و معمار معروف سوئیسی فرانسوی، قرن بیستم، در ۴ می سال ۱۸۹۷ قدم به عرصه وجود نهاد. او در دفتر دو تن از معروفترین معماران آن دوره در اروپا، یعنی اگوست پره و پیتر بهرنز به مدت چند سال کار کرد و سپس به بالکان، آسیای صغیر، یونان و رم سفر کرد. نام مستعار معمار بزرگ لوکوربوزیه، چارلز ادوارد ژان نرت- گریس (Charles Eduard Jeanneret-Gris) است.

او یک معمار معروف بود که با سبکی که امروزه سبک بین‌المللی نامیده می‌شود به همراهی لودویگ میس وندروهه، والتر گروپیوس و تئو وان داربورگ کار می‌کرد. او همچنین در طراحی مبلمان دستی داشت. لوکوربوزیه در لشودفوند (La Chaux-de-Fonds)، شهر کوچکی در شمال غربی سوئیس، در نزدیکی مرز فرانسه متولد شد. لوکوربوزیه علاقه‌ی زیادی به هنرهای بصری داشت و نزد شخصی به نام چارلز لپلاتنیه، که معلم یک مدرسه‌ی هنرهای زیبای محلی بود و خود در بوداپست و پاریس درس خوانده بود، به آموختن مبانی هنر پرداخت.

اولین خانه‌هایی که او طراحی کرد در لشودفوند و متعلق به خود وی بودند، مانند ویلا فالت (Villa Fallet) ویلا شوآب (Villa Schwob) و ویلا ژان نرت (این خانه  را برای پدر و مادرش ساخته بود). این خانه‌ها یادآور سبک معماری رایج، منطبق بر طبیعت کوه‌های بومی در آن منطقه، یعنی رشته کوه‌های آلپ بودند. لوکوربوزیه دائما برای فرار از محدودیت های حاکم در شهرش، به دورتا دور اروپا سفر می‌کرد.

در حدود سال ۱۹۰۷ به پاریس رفت و در آنجا در دفتر یک فرانسوی پیشگام تولید بتن تقویت شده، به نام آگوست پرت (August Perret) کار پیدا کرد. بین اکتبر ۱۹۱۰ و مارس ۱۹۱۱ برای پیتر بیرنس معمار و طراح معروف آن زمان، در نزدیکی برلین کار کرد و در آنجا با لودویگ میس وندروهه‌ی جوان ملاقات کرد. در آن موقع می‌توانست آلمانی را بسیار روان و سلیس صحبت کند. هر دوی این تجربه‌ها تأثیرات زیادی بر زندگی شغلی او در آینده گذاشتند.

لوکوربوزیه، در اواخر سال ۱۹۱۱ از کشورهای بالکان، یونان و ترکیه دیدن کرد. دفترچه‌ای از اسکیس‌های او در این مسافرت، حاوی طرح‌هایی از معبد پارتنون، به خوبی اثبات کننده‌ی تأثیرات ارائه شده در کار بعدی او به نام (Vers Une Architecture) در سال ۱۹۲۳ بود. او در سال ۱۹۱۶ و در سن ۲۹ سالگی برای همیشه به پاریس نقل مکان کرد و در سال ۱۹۲۰، لقب لوکوربوزیه را که اسم پدر بزرگ مادری‌اش بود به عنوان اسم مستعار خود انتخاب کرد.

لوکوربوزیه در طرح‌های خود بسیار تحت تأثیر فضای کلی شهری و سیستم شهر نشینی منطقه به منطقه بود که به کارش جذابیت بالایی می‌بخشید. او همچنین عضو انجمن بین المللی معماران مدرن شد.

او یکی از اولین کسانی بود که در زمان خود تأثیر ماشین را، انباشتگی انسان‌ها بیان کرد! او این مطلب را چنین توضیح می‌داد که در آینده، شهرها حاوی آپارتمان‌ها و ساختمان‌های بزرگی خواهند شد که هر کدام به طور مجزا، گویی در کنار بقیه پارک شده‌اند.

تئوری‌ها و طرح‌های لوکوربوزیه خصوصا توسط صنف ساختمان سازان کاملا مورد قبول قرار می‌گرفت، چنان که لوکوربوزیه می‌گفت:

به طور قانونی تمام ساختمان‌ها باید سفید باشند و دیگر معماران از این گفته پیروی می‌کردند و از هر گونه تزئینی به شدت انتقاد می‌کردند. لوکوربوزیه از ترکیب‌های بزرگ منظم در شهرها همواره با عبارت‌های خسته کننده و ناهماهنگ با افراد پیاده در شهر، یاد می‌کرد. پلان شهری برزیل نیز بر همین ایده‌های او بنا شده بود.

آخرین آثار لوکوربوزیه بیان‌کننده‌ی یک برداشت پیچیده از فشارهای مدرنیته در زمان خود بودند ولی در عین حال طراحی‌های معماری شهری او دارای حالت استهزا و انتقادگرایانه هستند.

لوکوربوزیه هنوز خیلی جوان بود که به نشر افکار انقلابی خود درباره لزوم تحول در سبک معماری پرداخت و بعد از آن که افکار خود را با ایجاد بناهایی در گوشه و کنار جهان به مرحله عمل درآورد، شهرت بین المللی یافت. و در اکثر ممالک بزرگ و کوچک جهان بناهایی از او به یادگار مانده است.

نقش لوکوربوزیه در معماری نو مانند نقش پیکاسو در نقاشی نو بود. او مانند پیکاسو زندگی درویشانه بسیار ساده‌ای داشت و تا آخر عمر در همان آتیله محقر خود که در جوانی تاسیس کرده بود، کار کرد.

این آتلیه، اتاق کوچکی بیش نبود و شمار همکاران لوکوربوزیه هرگز از چهار یا پنج نفر بیشتر نشد. گاه اتفاق افتاد که تنگی جا سبب شود نقشه های اجرایی کارها در جایی دیگر رسم شوند. این آرشیتکت و معمار برجسته جهان در قرن بیستم پس از ۶۸ سال زندگی روز ۲۷ اوت ۱۹۶۵ میلادی هنگام استحمام طبی در پلاژ «رک برون» فرانسه غرق شد.

در زمینه معماری لوکوربوزیه، خانه را به عنوان ماشینی برای زندگی عنوان کرد، همانگونه که اتومبیل ماشینی برای حرکت است.

وی پنج اصل را در ساختمان‌های مدرن معرفی کرد که عبارتند از:

  • ستون‌ها ساختمان‌ها را از روی زمین بلند می‌کنند
  • بام مسطح و باغ روی بام
  • پلان آزاد
  • پنجره‌های طویل و سرتاسری
  • نمای آزاد، کف‌ها و دیوارها به صورت کنسول

برخی از آثار مهم طراحی شده توسط لوکوربوزیه عبارتند از:

  •  ویلا شواب
  • ویلا استین دومونزی
  • ویلای ژانره
  • ویلا ساوا در فرانسه، سال ۱۹۲۸
  • کاخ شوروی در روسیه، سال ۱۹۳۱
  • آسمان‌خراش کارتسین در ایالات متحده، سال ۱۹۳۸
  • خانه کراتکت در آرژانتین، سال ۱۹۴۸
  • ساختمان سازمان ملل در ایالات متحده، سال ۱۹۵۲
  • عبادتگاه رونشام در فرانسه، سال ۱۹۵۴
  • موزه احمد آباد در هندوستان، سال ۱۹۵۶
  • مجموعه ورزشی صدام حسین در عراق، سال ۱۹۵۶
  • موزه ملی هنر غرب در ژاپن، سال ۱۹۵۷
  • دیر سنت ماری در فرانسه، سال ۱۹۶۰
  • نمایشگاه فیلیپس بلژیک، سال ۱۹۵۸
  • مرکز هنرهای بصری کارپنتر دانشگاه هاروارد در ایالات متحده، سال ۱۹۶۱
  • کلیسای سنت پیر فرمینی در فرانسه، سال ۱۹۶۹

+ منبع

مشاوران این تخصص

کاربران

اشتراک در RSS - لوکوربوزیه، Le Corbusier