یادداشت یازدهم: چه کسانی بهای غرامت جنگ اخیر را میپردازند؟

دوستان سلام

حتما خبر توافق ایران و آمریکا را شنیده اید

خبر خوبی است، هر آنچه به هر نوع جنگی خاتمه دهد خبر خوبی است

اما یک بند در این تفاهم نامه است که نه تنها جمهوری اسلامی بلکه خبرگزاری های دنیا هم خیلی تمایلی ندارند به آن بپردازند

آنهم اینکه ترامپ در ازای تمایل ایران به دریافت غرامت جنگی پیشنهاد تاسیس صندوق سرمایه گذاری 300 میلیارد دلاری برای ساخت و ساز در شهر تهران را داده است

در یادداشت های اخیرم که در کانال اختصاصی اقتصاد مسکن در تلگرام منتشر کرده ام در ارتباط با نرخ بهره وری صحبت کرده ام

در کتاب ام «زلزله مسکن» میتوانید با تعریف کلاسیک نرخ بهره وری آشنا شوید. خلاصه اش این است که سرمایه داری برای افزایش سود و انباشت سرمایه شهری نیاز دارد تا جای ممکن مخرج کسر نرخ بهره وری یعنی یا همان نیروهای متغیر را کاهش و در عوض یا همان اضافه سرمایه را افزایش دهد

برای اینکه این نرخ افزایش یابد به طور خلاصه میبایست از هر فرد کارگر به مقدار بیشتری کار گرفت تا با پایین نگه داشتن افزایش نرخ دستمزد نسبت به تورم سالانه این نرخ بهره وری به میزان رو به رشدی کنترل شود.

 در تاریخ این موضوع از قرن نوزدهم با مسکن کارگری شروع شده بود جاییکه انگلس در مساله مسکن از آن صحبت کرد که هرچقدر کارخانه دار کاری کند که کارگر هزینه اجاره مسکن کمتری بدهد از آن طرف در تلاش است تا نرخ دستمزدش را کمتر کند تا در نهایت نرخ بهره وری را افزایش دهد.

 با این توضیح خلاصه به این سوال بر میگردیم که چرا ترامپ از بین همه گزینه ها که ایدئال ترین آن سرمایه گذاری در بخش انرژی و زیرساخت های کشور بود، گزینه سرمایه گذاری در بخش مسکن تهران را برای پرداخت غرامت جنگی پیشنهاد دادند؟

جواب این است: استفاده از نرخ بهره وری مازادی که در کشور ایران نهفته است.

 وقتی صندوق سرمایه گذاری وامی را به صورت اوراق بهادار رهن مسکن می پردازد در ازای بازپرداخت آن با توجه به مدیریت ریسک تضمین افزایش ارزش مالکیت خود را میخواهد که یعنی متناسب با قیمت دلاری میبایست قیمت مسکن هم افزایش یابد(این همان بیماری است که چند دهه است کل دنیا را از جمله ایران را درگیر خود کرده است)

 در نهایت این موضوع باعث افزایش شکاف طبقاتی در جامعه می شود چراکه آنها که هم اینک مستاجر هستند خود را در مقابل شرایط کار بیشتر برای پرداخت نرخ اجاره بهای افزایش یافته اشان میبینند. در غیاب کارآفرینی و صنعت آنچه باقی میماند تنها نیروی کار کارگرانی است که شب و روز بایستی جان بکنند که هزینه اضافه بهای نرخ اجاره اشان را بپردازند. این یعنی همان استفاده از نرخ بهره روری نیروی کار نهفته در ایران که به انباشت مداوم سرمایه شهری می انجامد.

 بنابراین پاسخ سوال اینجاست:

این کارگران مستاجر هستند که قرار است بهای غرامت جنگ اخیر را بپردازند

نویسنده

مجتبی اصغری

برای دریافت اطلاعات بیشتر میتوانید به کانال ام در تلگرام مراجعه بفرمایید

لینک ورود به کانال تلگرامی

 یا همین کانال در بله

دانلود رایگان کتاب »زلزله مسکن» دست های آلوده شهری

لینک دانلود PDF